BEAST's fanfiction

Title : The Dirt เขาร้ายนายเลว

Author : Shinsh

Main : Junhyung x Hyunseung , Dujun x Yoseob , Dongwoon x Kikwang

Part : Intro

ตอนนั้นสวดอ้อนวอนไป โดยที่ไม่รู้เลยว่า ...นรกไม่ได้มีขุมเดียว 

“อา... ฮ่าห์” เสียงครางต่ำดังระงมทั่วห้องมืดที่มีเพียงแสงไฟเล็กๆ จากโคมไฟข้างเตียง จังหวะในการรุกล้ำรุนแรงและกระชั้นถี่มากขึ้นเรื่อยๆ ตามอารมณ์ที่ใกล้จะได้รับการปลดปล่อย เสียงเอี๊ยดอ๊าดของขาเตียงราคาถูกที่กำลังรับน้ำหนักของร่างสองร่าง ดังไปพร้อมๆ กันจนเกือบกลบเสียงครางของเจ้าของการกระทำจนมิด

“อ่า...ฮึก!” ครางอีกครั้งอย่างพอใจ เมื่อจังหวะของความใคร่ดำเนินมาจนถึงจุดสิ้นสุด ร่างท้วมลงพุงที่พรมด้วยเม็ดเหงื่อ ของชายวัยห้าสิบกว่าค่อยๆ ขยับถอนแกนกายออกจากช่องทางคับแน่นสีชมพู ที่เพิ่งมอบความหฤหรรษ์ให้แก่ตนเองเมื่อครู่ ปากหนาซึ่งปกคลุมด้วยเรือนเคราก้มลงโลมเลียติ่งไตสีชมพูอ่อนของคนที่นอนสั่นอยู่ใต้ร่างอย่างกระหาย ก่อนจะจงใจกัดผิวกายขาวเนียนนั่นให้เกิดเป็นรองรอยสีช้ำจนคนถูกกระทำสะดุ้ง

“เธอสุดยอดมากเลยนะ ฮยอนซึง” บอกก่อนจะปิดท้ายการสัมผัสผิวนุ่มด้วยการตบก้นเด็กหนุ่มซึ่งถูกพันธนาการอยู่เบาๆ ชายร่างท้วมลุกขึ้นจัดแจงใส่เสื้อผ้า ชุดสูทชั้นดีจากห้องเสื้อระดับต้นๆ ของกรุงโซลค่อยๆ ห่อทับบนร่างของเขาทำให้ดูมีภูมิฐานยิ่งขึ้น ชนิดที่ว่าหากใครได้มองคงจะอยากก้มหัวให้ด้วยความเคารพ แต่เจ้าของดวงตาสีอำพันที่กำลังใช้แววตาเลื่อนลอยมองภาพตรงหน้านั้นกลับรู้สึกตรงกันข้าม

ไม่นานนักเมื่อร่างท้วมของคนที่เพิ่งเสร็จกิจอันเร่าร้อนเมื่อครู่แต่งกายจนเสร็จ ใบหน้าเคล้าหนวดที่มีร่องรอยบ่งบอกวัยที่ไม่ต้องเดาคนที่นอนอยู่บนเตียงตอนนี้ก็อยากเชื่อซะเหลือเกินว่าอีกไม่นานก็คงได้นอนในหลุม หันมายิ้มให้แก่เจ้าของใบหน้าสวยซึ่งนอนเปลือยอยู่ด้วยใบหน้าไร้ชีวิตชีวา มือเหี่ยวย่นและหยาบกร้านล้วงเข้าไปในกระเป๋าเสื้อสุทสีน้ำเงินเข้มก่อนจะกระเป๋าหนังใบละหลายแสนวอนจะถูกหยิบออกมา นิ้วมืออ้วนเปิดกระเป๋าก่อนจะไล่นับธนบัตรสีขาวสลับเขียวทีละใบอย่างใจเย็น

เป็นจำนวนเงินปึกหนึ่งที่ถกหยิบออกมาจากกระเป๋านั่น ก่อนที่ชายร่างท้วมจะวางมันลงที่โต๊ะโคมไปข้างเตียง

“ค่าตัวนายถูกแต่สุดยอดไม่เปลี่ยนเลย จาง ฮยอนซึง” ก้มกระซิบข้างใบหูขาวซีดก่อนจะใช้ลิ้นชุ่มน้ำลายเลียเบาๆ อย่างจาบจ้วง ฮยอนซึงหันหน้าหนีอย่างรังเกียจ แม้จะทำได้ลำบากแต่แม้เพียงลมหายใจของอีกคนเขาก็ไม่อยากให้เป่าลดโดนผิวของเขา

“คราวหน้าให้ไอ้โง่ฮวีซอง ติดต่อมาอีกนะ” เอ่ยชื่ออีกคนที่ทำให้สายตาสีอำพันมีแวววาวกร้าว ก่อนจะละออกมาและพาร่างท้วมๆ ของตัวเองเดินออกจากห้องพักราคาถูกของโรงแรมไร้ระดับไป

ฮยอนซึงหายใจรวยริน มองนาฬิกาที่ฝ่าหนังซึ่งบอกเวลาว่าเขาเพิ่งป่านค่ำคืนนี้มาได้เหียงครึ่งคืนเท่านั้น ก่อนที่เปลือกตาตาอ่อนล้าจะปิดลง

ร่างที่เปลือยและเต็มไปด้วยร่องรอยราคะพยายามเลื่อนกายลงนอนกับเตียงซึ่งเลอะเป็นด้วยของเหลวที่ ‘ลูกค้า’ ปล่อยไว้ แม้จะรู้ว่าทำได้ลำบากเพราะกุญแจมือที่ตรึงแขนทั้งสองข้างของตัวเองไว้ที่หัวเตียง

นี่มันครั้งที่เท่าไรแล้วนะ... 

ถามตัวเองกับอากาศ ผ่านแสงไฟในห้องที่มีอยู่น้อยนิด

ต้องเป็นหุ่นยางรองรับตัณหาของพวกคนมีเงินที่มีรู้จักพอ เพื่อแลกกับเงินไม่กี่แสนวอนที่เขาแทบจะไม่มีโอกาสได้ใช้ เป็นครั้งที่เท่าไรแล้ว

เมื่อไรกัน... 

หลับตาลงจนแพรขนตาสีน้ำตาลอ่อนทาบกับขอบตาเรียว หยดน้ำสีใสที่เคยไหลจนแห้งเหือดไปหลายต่อหลายครั้งถูกขับออกมา ก่อนคนตัวเล็กจะตัดสินใจหลับไปแม้จะรู้ดีว่าอีกไม่ลูกค้าคนต่อไปจะเข้ามาในห้องนี้

เมื่อไรจะออกไปจากนรกนี่ได้สักที... 

TO BE CONTINUED

เรื่องยาวเรื่องใหม่นะคะ ไม่ได้มาแทนเลิฟอิสแต่อย่างใด

หวังว่าจะชอบกันเนอะ~ X)