BEAST's fanfiction

Title : HBD fiction {This is for my Jingz♥}

Main : Yong Junhyung x Jang Hyunseung

Author : shinsh

Warning : It's PWP (porn without plot)

ปัง!

กริ๊ก!

“โอ้ย!” ฮยอนซึงร้องท้วงทันทีที่จุนฮยองโถมตัวเข้าใส่ หลังจากที่ร่างสูงลงมือล็อคกลอนประตูห้องพักของโรมแรม ที่พักชั่วคราวสำหรับกิจกรรมเร่าร้อนในคืนนี้ของพวกเขา

“รีบอะไรขนาดนั้น” เสียงใสเอ่ยประท้วงเบาๆ เมื่อร่างสูงที่มีรอยสักพาดท่อนแขนขวาและเนินไหล่กว้างลงมือซุกไซร้ซอกคอของเขา

“นายยั่ว” คนตัวสูงพูดแค่นั้นก่อนจะใช้จมูกโด่งสูดดมกลิ่นกายอันแสงดึงดูดของคนที่อยู่ใต้ร่าง ไม่ต่างจากลิ้นอุ่นร้อนที่ลากไล้จนลำคออีกคนเกิดรอยไปทั่ว

“พูดมั่วๆ …อือ” ฮยอนซึงว่าอีกคนคล้ายกับไม่สบอารมณ์แต่ก็ครางอือในตอนท้าย มือบางพยายามไล่ให้ทันมือแกร่งที่รุกรานเข้าใต้เสื้อของเขา อีกข้างวนอยู่แถวต้นขาด้านใน

“ทำอย่างกับอดอยาก” ฮยอนซึงก็แค่บ่นไปงั้นล่ะ ใช่ว่าตนเองจะไม่ต้องการเหมือนกัน

ไม่งั้นมือเรียวที่ช่วยถอดเข็มขัดของอีกคนอยู่นี่จะเป็นใครล่ะ?

“อืม…” จุนฮยองปิดปากของอีกคนด้วยการส่งลิ้นอุ่นร้อนเข้าไปหยอกล้อในโพรงปากบาง ฮยอนซึงก็ใช่จะยอม ร่างเล็กตอบรับและเกี่ยวกระหวัดลิ้นอีกคนอย่างโหยหา ถ้าไม่ติดที่ว่าจะหมดลมหายใจแล้วจุนฮยองก็ไม่อยากจะผละออกจากจูบร้อนแรงนี่หรอก

“เกะกะจัง” เป็นจุนฮยองที่บ่นออกมาบ้าง ร่างสูงวุ่นวายกับการถอดเสื้อของอีกคน เมื่อแหวกสาบเสื้อออกได้ ริมฝีปากหนาก็กดจูบลงบนแผ่นอกราบของอีกคนทันที ในขณะเดียวกันมือทั้งสองข้างก็จัดการถอดกางเกงขายาวรัดรูปของร่างบาง แม้อีกคนจะให้ความร่วมมือแต่มันก็ยังยากอยู่ดีกับท่าทีที่เป็นอยู่

เสื้อผ้าที่ใส่อยู่ตอนนี้มันเกะกะจริงๆ นั่นล่ะ…

“อา…” เจ้าของเสียงหวานครางอือ มือเล็กพยายามไล่ให้ทันมือของคนที่อยู่ด้านบนซึ่งกำลังลูบคลำสะโพกเขาอยู่ตอนนี้

“อ้ะ!” ร่างสูงขบเม้มติ่งไตของอีกคนด้วยความหมั่นไส้ ก่อนจะตัดสินใจคว้าข้อมือเล็กข้างหนึ่งมาประสานไว้ จะได้ไม่วุ่นวายเวลาเขาจัดการกับร่างกายอันแสนเย้ายวนนี้

“อืออ….” ฮยอนซึงแทบอยากจะละลายให้ได้กับบทรักร้อนแรงที่จุนฮยองถาโถมมาแบบไม่ทันให้ตั้งตัวตั้งแต่ที่เดินผ่านบานประตูห้องนอนนั่นมาแล้ว ไหนจะการเล้าโลมแล้วถอดเสื้อผ้าเขาอย่างรวดเร็วจนแทบจะฉีกทิ้งได้อยู่แล้วนี่อีกล่ะ

“จุนฮยอง….” เสียงแหบพร่าครางกระเส่าเมื่อมือแกร่งเริ่มจัดการกับช่องท่องของตัวเอง บางสิ่งบางอย่างที่ตื่นตัวไม่ได้รับการปรนเปรอแต่อย่างใด แต่การที่จุนฮยองวุ่นวายอยู่กับการใช้นิ้วรุกรานเขาอยู่ตอนนี้ทำให้หน้าท้องของอีกคนเสียดสีกับร่างกายของเขาอย่างช่วยไม่ได้

ตัวของฮยอนซึงเกร็งจนต้องจิกเท้าลงกับที่นอน ใบหน้าใสเห่อแดงขึ้นราวกับคนดื่มแอลกอฮอล์เกินขนาด นี่ขนาดอีกคนยังไม่ได้สอดใส่เข้ามาฮยอนซึงก็แทบจะเสร็จอยู่แล้ว

“แค่นี้ก็จะเสร็จแล้วรึไง รีบจังนายน่ะ” จุนฮยองว่า แต่ก่อนที่อีกคนจะใช้สายตาคู่สวยมองจิกด้วยความไม่พอใจ คนตัวโตกว่าก็สอดใส่มาไม่ทันให้ได้ตั้งตัว

“โอ๊ะ…” ฮยอนซึงครางแทบจะในทันที มือข้างที่ประสานกันไว้นั้นถูกกระชับแน่นจนเล็บของฮยอนซึงแทบจะจิกกับหลังฝ่ามือของจุนฮยองอยู่แล้ว ความรู้สึกเจ็บที่หว่างขาหนักหน่วงแต่กลับทำให้คนโดนกระทำรู้สึกวาบหวามอย่างน่าประหลาด

“อ่า…” ไม่ใช่เพียงฮยอนซึงเท่านั้นที่ครางออกมา จุนฮยองเองก็ส่งเสียงที่บ่งบอกถึงความพอใจไม่ต่างกัน

ร่างสูงเริ่มขยับสะโพกเข้าออก ในขณะที่ร่างบางก็ขยับสะโพกรองรับการสอดใส่ของอีกคนไม่ต่างกัน เสียงเนื้อเสียดสีกันสลับกับเสียงครางของทั้งสองคน

ตามร่างกายของทั้งสองเต็มไปด้วยเม็ดเหงื่อ อุณหภูมิร่างกายของพวกเขาร้อนขึ้นจนเกินจะควบคุมแล้ว

“ร…เร็ว” ฮยอนซึงว่าเสียงกระเส่า

“จุนฮยอง…เร็วๆ” คนตัวเล็กเรียงร้อง ไม่ใช่แค่นั้นร่างบางยังขยับสะโพกของตัวเองเข้าหาร่างสูงด้วย

“อือออ” เสียงครางเริ่มดังขึ้นเรื่อยๆ เมื่อจังหวะสอดใส่รุนแรงและเร็วขึ้น

จุนฮยองก้มจูบลำคอระหงส์ไม่งั้นคงได้ยินเสียงครางของเขาอีกคนเป็นแน่

“อ๊า..!” ฮยอนซึงร้องทันทีเมื่ออารมณ์ได้รับการปลดปล่อย จุนฮยองขยับเข้าออกอีกไม่อีกครั้งก่อนจะครางเสียงต่ำตามฮยอนซึง

ดวงตาฉ่ำเยิ้มมองอีกคนที่มอบบทรักเร่าร้อนให้ตนเองก่อนจะงับเบาๆ ที่คางของจุนฮยอง

“นายนี่มัน…”

จุนฮยองว่าก่อนที่เสียงจะหายไปเมื่อเขาก้มลงแลกลิ้นกับเจ้าของเรือนกายหอมหวานนี่

“อือ..” เพราะยังไม่มีการถอนร่างกายออกไป การกอดรัดถึงทำให้ตรงจุดนั้นเสียดสีกันอีก

จุนฮยองดึงร่างของฮยอนซึงขึ้นมาก่อนจะพลิกให้อีกคนหันหลัง ฮยอนซึงทำตามอย่างว่าง่าย ท่วงท่าที่ร่างสูงจัดให้มันทำให้ง่ายต่อการสอดใส่ยิ่งกว่าเดิม

“อ๊ะ อ๊า…” จังหวะหนักหน่วงถูกถาโถมเข้ามาอีกครั้งด้วยจุนฮยอง ครั้งนี้ความร้อนแรงมากขึ้นกว่าเดิมหลายเท่า

“อืม จุนฮยอง” ฮยอนซึงร้องเรียกชื่ออีกคนอย่างพอใจ ในขณะที่จุนฮยองยิ่งขยับสะโพกเร็วขึ้นเหมือนเสียงครางหวานนั่นปลุกปั่นอารมณ์ของเขาให้มากขึ้นไปอีก

“อ๊ะ…” ฮยอนซึงครางเมื่อจุนฮยองจงใจถอดถอนแล้วกระแทกกลับเข้ามาอย่างแรง แม้จะเจ็บปวดแต่ใบหน้าหวานก็เต็มไปด้วยความพอใจ

ฮยอนซึงหันหน้าที่แต่งแต้มไปด้วยเหงื่อกาฬกลับมาหาอีกคนที่ซ้อนตัวอยู่ด้านหลัง ก่อนจะจูบเบาๆ ที่ไหล่ของร่างสูง

ยั่วจริงๆ…

อยากจะเอ่ยกัดอีกคนไปอย่างนั้นอยู่หรอก แต่ลีลาออดอ้อนด้วยการดันสะโพกสวนกับการสอดใส่ของเขานี่มันดึงความสนใจจนไม่อยากเพ่งสมาธิกับสิ่งใดนอกจากจัดการกับคนตรงหน้าจริงๆ

“จุน…” ฮยอนซึงเรียกชื่ออีกคนอีกครั้งแต่ก็ตั้งชะงักเมื่อบทเร่าร้อนดำเนินมาจนถึงขีดสุดอีกครั้ง

คราวนี้ฮยอนซึงพยายามขืนกายออกห่างอีกคน จุนฮยองมองการกระทำนั้นอย่างไม่เข้าใจปนไม่พอใจนิดๆ แต่พอตั้งใจจะคว้าสะโพกของอีกคนเข้าหาตัวเองก็โดนมือบางของร่างเล็กผลักในเขาลงไปนอนราบกับเตียงแทน

“อยากอยู่ข้างบน” เป็นคำที่แสนรั้นและเอาแต่ใจ แต่จุนฮยองสัมผัสได้แต่ความทะเล้นอันแสนเย้ายวน

แล้วฮยอนซึงก็ขยับสะโพกขึ้นลงตามใจตัวเอง แต่ใช่ว่าจุนฮยองจะนอนเฉย ร่างสูงขยับกายรับกับอีกคนที่เต้นเร่าอยู่บนกายเขา

….

….

……..

“อ๊า…” เป็นเสียงครางหวานที่ประสานกับเสียงครางต่ำของจุนฮยองอีกครั้งของคืนนี้

“เป็นยังไง” คนตัวสูงเอ่ยถาม เมื่อทั้งสองคนหยุดกิจกรรมเร่าร้อนอยู่ที่การนอนเฉยๆ โดยกอดกันชิดชนิดที่เรียกว่าเนื้อแนบเนื้อ

“เหมือนเมาหนักเลย..” เสียงหวานตอบพลางหัวเราะคิกคักในขณะที่จุนฮยองก็ขำขันไม่ต่างกัน

“ฮยอนซึง อ่านอะไรน่ะ” เสียงต่ำของคนที่ควรจะนอนไปแล้วเอ่ยถามคนที่นั่งอยู่หน้าจอคอมจนเจ้าของชื่อตกตกใจ

“จ…จุนฮยอง” ฮยอนซึงเรียกชื่อของคนตรงหน้าด้วยเสียงแหบพร่า

“ทำไมต้องสะดุ้งขนาดนั้นด้วย” ร่างสูงแปลกใจกับท่าทีของเพื่อนร่วงวงหน้าสนคนนี้จริงๆ

มันก็ปกติอ่ะนะที่เจ้านี่จะนอนไม่หลับแล้วออกมาเล่นคอมอยู่คนเดียวอย่างนี้ แต่ว่า ทำไมต้องนั่งเล่นไปหน้าแดงไปอย่างนั้นด้วย เห็นมาตั้งนานแล้ว

อ่ะ… เอ่อ คือเขาก็ไม่ได้มานั่งแอบมองอีกคนหรอกนะ คือ ก็แค่… แค่นอนไม่หลับเหมือนกันเลยมานั่งดูคอมแค่นั้นแหละ!

“ไหนดูหน่อยสิ ฟิกชั่นหรอ” จุนฮยองว่าก่อนจะคว้าเมาส์ออกไปจากมือเรียว

“เดี๋ยว อย่าอ่านนะ!” ฮยอนซึงว่าก่อนจะลุกขึ้นใช้กายบังหน้าจอไว้โดยหันหลังให้กับคอมพิวเตอร์ เพราะทำอย่างนั้น เลยทำให้ใบหน้าสวยเผชิญกับเจ้าของใบหน้าคมในระยะประชิดโดยไม่ได้ตั้งใจ

“บิวตี้นี่ช่างจินตนาการนะ นายว่ามั้ย” จุนฮยองพูดขึ้นมา เรียกความแปลกใจให้กับเจ้าของใบหน้าสวยได้ไม่น้อย

ฮยอนซึงขมวดคิ้ว ไม่รู้ว่าเขารู้สึกไปเองรึเปล่า ว่าระยะห่างระหว่างใบหน้าของเขาทั้งสองคนลดลงเรื่อยๆ ราวกับอีกคนจงใจเคลื่อนหน้าเข้ามาใกล้เขาอย่างนั้น

“สนุกมั้ย” จุนฮยองถาม ฮยอนซึงอึกอักเหมือนจะสายหน้า “จะบอกว่าไม่สนุกแต่นายก็นั่งอ่านตาไม่กระพริบเลยนี่นะ”

“กะ..ก็ เพลินดี” ฮยอนซึงตอบด้วยใบหน้าที่แดงจนจุนฮยองไม่สามารถจินตานาการได้แล้วว่ามันสามารถแดงกว่านี้ได้รึไม่ คนตัวเล็กก้มหน้างุดราวกับหลบสายตาคมของเขา

“ฮยอนซึง” จุนฮยองเอ่ยเรียก คนตัวเล็กเงยหน้าขึ้นแต่ก็เหมือนว่าพลาด เพราะอีกคนเคลื่อนหน้าเข้ามาใกล้พอเงยหน้าขึ้นมาริมฝีปากของพวกเขาก็ประกบกันพอดี

“จุน…” จะเอ่ยค้าน แต่ก็ดูเหมือนจะสายไปแล้ว เมื่อร่างสูงใช้มือข้างหนึ่งล็อคสะโพกของเขาไว้ ส่วนอีกข้างที่จับเมาส์อยู่เคลื่อนมาวางที่ใบหน้าเขาก่อนจะเชยคางเขาให้ตอบรับรสจูบหนักหน่วง

“ฮ่า…” ฮยอนซึงอดครางไม่ได้เมื่อร่างสูงละออกจากจูบที่ช่วงชิงลมหายใจยาวนาน

นายทำแบบนี้ทำไม… ไม่ทันได้ถามหรอกเมื่ออีกคนโน้มหน้าเข้ามาอีกครั้ง

“มาทำแบบในฟิคชั่นกันเถอะ” 

“นะ…นี่นาย”

“เรื่องนี้ฉันอ่านก่อนนายอีกฮยอนซึง” 

-- HBD fiction :: END –

Special::

“นี่ นายรู้มั้ยว่าฟิคชั่นเรื่องนั้นน่ะ บิวตี้เขาแต่งให้เป็นของขวัญวันเกิดของบิวตี้อีกคนนะ”

“อืม” คนที่นอนซ้อนตัวอยู่ด้านหลังร่างบางดูจะไม่ค่อยสนใจสิ่งที่อีกคนพูดสักเท่าไร

“นายว่าบิวตี้คนนั้นจะดีมั้ย ที่ได้ของขวัญวันเกิดแบบนี้”

“ไม่รู้หรอก” จุนฮยองตอบก่อนที่คนในอ้อมกอดจะปั้นสีหน้าไม่พอใจทันที แต่ก็ได้แค่แปบเดียวแหละ เพราะร่างสูงก็อ้อนด้วยการพรมจูบที่ลำคอระหงส์จนอีกคนต้องยอมอยู่ดี

บิวตี้คนนั้นจะดีใจที่ได้ของขวัญวันเกิดแบบนี้รึเปล่า เขาไม่รู้หรอก

เขารู้แค่ว่า เขาดีใจ!

สุขสันต์วันเกิด อ่านแล้วยิ้มนะ ♥

-- HBD fiction :: real END จบจริงๆ ละจ้า –

หุหุ ปั่นภายในวันเดียว รู้ว่าวันนี้ เอ่อ หมายถึงเมื่อวานอ่ะนะ TvT เป็นวันเกิดจริงเพราะส้มบอกล่ะ

รู้มั้ยว่าส้มมีแผนจะเซอร์ไพรส์จริงโดยการให้รวมเล่มฟิคชั่นของเค้าเป็นของขวัญวันเกิดแหละ! XD

ฮ่าๆ อันว่าชาตินี้ชินนี่จะได้รวมเล่มฟิตตัวเองมั้ย คาดว่าเดอะจริงจะครบรอบวันเกิดอีกหลายรอบซะก่อน

ช้าไปหน่อยแต่รักนะจ๊ะ

แปลกๆ เนอะ เขียนฟิคแนว pwp ให้เป็นของขวัญวันเกิดเพื่อนเนี่ย

ใครไม่รู้จักเขาคงคิดว่าเค้าหื่นมาแน่ๆ XD (ก็เรื่องจริง?)

ดีใจที่ได้เจอกับจริงนะ เราเจอกันเพราะแฟนฟิคชั่นรู้มั้ย เราเจอกันเพราะจุนซึง เราเจอกันเพราะบีสท์

ตอนนี้อาจจะไม่ได้เจอหน้ากันตรงๆ (เห็นหน้ากันผ่านสไกป์ แลดูโรแมนติค XD)

แต่ดีใจที่ได้เจอจริงนะ 

ดีใจที่ได้เป็นเพื่อนกัน

ไม่รู้คนอื่นคิดยังไง แต่ว่า น้อยนะที่จะเรียกคนบนโลกออนไลน์ได้ว่าเป็นเพื่อน

แต่ว่า จริงคือเพื่อนของเขาจริงๆ ดีใจที่ได้เป็นเพื่อนกัน

ด้วยรักจ้ะ ยิ้มบ่อยๆ นะ แม่สาวบนดอย♥